Zmiana rozporządzenia (WE) nr 648/2004 w odniesieniu do stosowania fosforanów i innych związków fosforu w detergentach piorących wykorzystywanych w gospodarstwach domowych cz.III chemikalia



Schnellhardt Horst
Należy przeciwdziałać spływowi zanieczyszczeń do wód gruntowych. Kosztowne będzie wprowadzenie substytutów, większe będą nakłady energetyczne celem produkcji. Fosforany w wodach ściekowych należy odzyskiwać w oczyszczalniach. Należy sporządzić bilans całkowity sytuacji.

Kriton Aresenis
Zasoby fosforu są na wyczerpaniu. Odtworzenie tych zasobów jest praktycznie niemożliwe. W Chinach i Saharze zachodniej istnieją złoża fosforu ale są niewielkie. Fosfor jako surowiec chemiczny jest niezwykle cenny. Istotna jest ochrona i racjonalne użytkowanie rezerw fosforu. Twardość wody w regionach jest rożna ale to nie może być pretekstem do niepodejmowania kroków. Stosowanie substancji zastępczych może prowadzić do wielkich szkód w środowisku. Należy określić bilans środowiskowy substytutów. Konieczne jest skupienie się na problemach technicznych i ochrony środowiska.

KE
Problem jest złożony. Wiele badań i prac trwa. Przeprowadzono badanie dotyczące wkładu jaki mają środki z detergentów na eutrofizację. Wnioski są różne. Występują regiony w Europie gdzie wody są bardziej wrażliwe aniżeli inne. Ilość fosforanów w detergentach jest stosunkowo niewielka jak w przypadku innych źródeł np. nawozów. Mniej niż 10% trafia do środków piorących i myjących. Tendencja jest spadkowa. W oczyszczalniach ścieków można odzyskiwać fosfor który można następnie używać w rolnictwie. Niestety fosfor ten nie jest dobrej jakości. Trwają badania odnośnie cyklu trwania fosforu i możliwości ponownego wykorzystania. Globalne zasoby fosforu są ograniczone. Propozycja Komisji oparta jest na szerokich konsultacjach w wyniku których stwierdzono, ze w przypadku środków piorących możliwe jest zastąpienie fosforanu. Skutki dla środowiska są jasne. Należy przeprowadzić techniczną i naukową możliwość zastąpienia środków w detergentach do zmywania. Podane zostaną negatywne skutki wprowadzania substytutów zanim zakres zostanie rozszerzony na zmywarki. Wyniki konsultacji mówią, że w UE nie możliwe jest zastąpienie fosforanów w detergentach do zmywarek. Ma to ogromny wpływ na małe i średnie przedsiębiorstwa. Konieczne jest zebranie danych dotyczących zagrożeń dla małych i średnich przedsiębiorstw. Badania nie mogą być prowadzone zbyt szybko, ponieważ firmy państwa nie zdążą przestawić się na substytuty. 0, 5 % większość państw członkowskich posiada takie zapisy w swoim prawie. Standardowy cykl prania został zdefiniowany w rozporządzeniu. Należy jednak odnieść się do stopnia twardości wody i cyklu prania. Jeżeli zostanie określona klasa twardości wody i cykl prania to możliwe będzie wdrażanie tego zakazu. Rożne są okoliczności w państwach członkowskich dotyczące twardości wody. Większość krajów w swoim prawie stosuje 0,5 %. Rozszerzenie na zmywarki należy głębiej przeanalizować. Włochy ustaliły 6%, Norwegia 3,8%. Nie ma zapisów w tej kwestii w innych państwach członkowskich. Szwecja wprowadzi zapisy prawne w 2011, Francja 2012.

Bill Newton Dunn
Istnieją substytuty ale w niektórych krajach UE są niedostępne. Czterech dużych producentów to 85 % udziału w rynku. Pozostałe 15% udziału to małe i średnie przedsiębiorstwa.. W Szwecji i krajach położonych nad Bałtykiem woda jest miękka. W krajach gdzie woda jest twardsza potrzeba więcej środka piorącego i fosforanów. Wprowadzenie jednolitej normy dla wszystkich jest niemożliwe. Potrzeba alternatyw dla środków piorących i myjących. Konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko substytutów przed ich wprowadzeniem. Recykling i odzysk fosforu jest priorytetem. Minimalna norma wskaźnika piorącego to 0, 5 % lub 0,2 % jak proponuje Szwecja. Wskaźnik % na jednostkę wagi jest bardziej praktyczny.